|
|
...PAMIĘĆ..., fizjol. zdolność układu
nerwowego do przechowywania wzorców uprzedniego doświadczenia i
wykorzystania ich przy następnych działaniach; zapamiętywanie, tj.
kodowanie nabytej informacji w postaci śladu pamięciowego, tzw.
engramu, przechowywanie i odtwarzanie zakodowanej informacji oraz
zapominanie... |
(Z Encyklopedii Popularnej PWN, Warszawa, 1992)
|
|
|
|
W pamięci mojej zakodowanych jest jednak wiele informacji zapamiętanych z przekazów i rozmów rodzinnych, informacji przeplatających się i odtwarzanych dzięki penetracjom dużej ilości materiałów. Więc nawet w odniesieniu do okresu przed moim narodzeniem jest to chyba pamiętnik? |
 |
|
Nie chciałem także, by praca ta nosiła charakter studium
historycznego. Jednakże i to znamię znaleźć można będzie
na dalszych jej stronach. Dotyczy ona bowiem osób i
faktów rozciągniętych w czasie. Gloryfikować mego rodu nie zamierzam. Wszyscy się rodzimy ze swoich matek. Jeden gatunek. Jednakże w dniach spadku najcenniejszych wartości jakie tkwią w każdej rodzinie, w dniach zaprzeczeń rzeczywistych wartości tkwiących w polskiej arystokracji rodowej poczuwam się do zaszczytnego obowiązku kontynuowania historii mojej Rodziny w Polsce. |
|
|
Pragnę, by praca ta dobrze służyła mym najbliższym współczesnym i potomnym, by czerpali z niej dumę rodzinną, wiedzę o przodkach i ich dokonaniach i wiarę, iż najwyższym kursem ceni się w doczesnym świecie i codziennym na nim życiu zdrową moralnie i fizycznie rodzinę. Ponadto – i przede wszystkim – pozwalam tu sobie na przytoczenie motta z „Encyklopedii Staropolskiej” Zygmunta Glogera: |
|
|
„Obce rzeczy wiedzieć dobrze jest – swoje obowiązek”. |
|
|
|
|
|
I to chyba wyjaśnia w pełni moje intencje. |
|
|
|
|
|
|
|
Według
wstępnych zamierzeń „pisadło” moje nie miało być
pamiętnikiem. W trakcie pisania okazało się to jednak
niemożliwe nawet w tych fragmentach, które dotyczą wieku
XIX, chociaż wojny francusko – pruskiej i powstań w
Polsce osobiście pamiętać nie mogę.
